Wzmacniacz muzyczny to wzmacniacz mocy pracujący w tzw. paśmie akustycznym (15Hz-22000Hz). Cechą pożądaną wzmacniaczy jest uzyskanie jak najszerszego pasma przenoszonego przez wzmacniacz w zachowaniem możliwie płaskiej charakterystyki i jak najmniejszym zużyciu energii. Wzmacniacze "ampy" używa się do wzmacniania sygnałów cyfrowych bądź analogowych o niewielkiej mocy, które pochodzą ze źródeł dźwiękowych (w rodzaju odtwarzaczy, mikrofonów, czy elektronicznych instrumentów muzycznych). Przeczytaj o: głównych parametrach wzmacniaczy muzycznych.

Klasy wzmacniaczy:

• A - wzmacniacze, w których całość sygnału jest wzmacniania przez jedną lampę lub tranzystor pracującą w płaskiej części charakterystyki. Sprawność: 10-25%
• B - wzmacniacze przeciwsobne, w których połowa sygnału jest wzmacniania przez jednę lampę lub tranzystor, pracujące w płaskiej części swoich charakterystyki, a drugą część sygnału inna lampa/tranzystor, pracujący również z płaskiej części. Sprawność 75-80%. Zwykle stosowana raczej na estradzie niż w sprzęcie domowym.
• AA - jest to raczej klasa "marketingowa", gdzie łączy się dwa wzmacniacze, gdzie każdy z nich pracuje dla innej wielkości mocy.
• AB - wzmacniacze przeciwsobne, w których część sygnału wzmacnia jedna lampa lub tranzystor, pracujące również poza płaską częścią swojej charakterystyki. Sprawność rzędu 50-75%
• C - wzmacniacze wykorzystujące całą szerokość charakterystyki (również nieliniową). Dają bardzo dużą moc, ale nie są używane ze względu na równie duże zniekształcenia.
• D - wzmacniacze impulsowe (czasem: cyfrowe) używane tam, gdzie wymagana jest wysoka sprawność energetyczne. Osiągają sprawność rzędu 90-95%.
• E, F, S - wzmacniacze rezonansowe, których nie stosuje się powszechnie w audio
• H - wzmacniacze, w których półówka sygnału jest wzmacniania dwowa tranzystorami: jeden niski sygnał od 0 do połowy a drugi od połowy do pełnej wartości napięcia. Podobnie dwa tranzystory wzmacniają drugą część sygnału. Powoduje to zwiększenie sprawności i zmniejszenie wydzielania ciepła.
• T - wzmacniacze impulsowe, podobnie do klasy D. Stosuje się tu tranzystory MOSFET do sterowania stopnia wyjściowego przebiegiem prostokątnym. Całość zarządzana jest przez skomplikowane mechanizmy samouczące się, które kompensują niemal wszystkie niedoskonałości. Można na nich uzykiwać obrzymie moce i można jest śmiało porównać z bardzo dobrymi wzmacniaczami klas A i AB. Sprawność rzędu: 80 - 92 %.